รถไฟชีวิต

ชีวิต เสมือนการเดินทางโดยรถไฟสายยาว ผ่านสถานีมากมาย พบเจอผู้คนหลากหลาย มีการเปลี่ยนเส้นทาง มีทั้งเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน นานา

เราขึ้นรถไฟขบวนนี้ ตั้งแต่เกิด ตอนนั้น พ่อแม่ ตีตั๋วให้เรา และเราคิดว่า ท่านจะเดินทางกับเราตลอดไป

แต่แล้ว ที่สถานีใดสถานีหนึ่ง ท่านทั้งสองก็ลงรถจากเราไป ปล่อยเราไว้เพียงลำพังกับการเดินทางนี้

วันเวลาผ่านไป มีผู้โดยสารคนอื่นๆ ขึ้นรถไฟมาเรื่อยๆ หลายคนเป็นคนที่เรารัก ผูกพันเป็นเพื่อน เป็นพี่น้อง เป็นลูกหลาน หลายคนลงรถไประหว่างทาง ทิ้งความทรงจำ ความอ้างว้าง และคิดถึงอันถาวรไว้ในชีวิตเรา หลายคนจากไป โดยไม่บอกกล่าว และเราไม่ทันสังเกต ว่าเขาลุกจากที่นั่ง และลงจากขบวนรถไปแล้ว

รถไฟชีวิตขบวนนี้ เต็มไปด้วยความรื่นรมย์ ความสมหวัง คำสวัสดี คำอำลา และความโศกเศร้า

อัศจรรย์แห่งการเดินทางรถไฟขบวนนี้ คือ การได้รัก ได้ช่วยเหลือ ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนผู้โดยสารคนอื่นๆ เพื่อให้การเดินทางของพวกเขา มีความราบรื่น และสะดวกสบายที่สุด จนกว่าเขาจะลงจากขบวนรถไป

ความน่าหวั่นเกรง คือ เราเองก็ไม่รู้ว่าจะต้องลงจากรถไฟขบวนนี้ที่สถานีใด และด้วยเหตุผลใด
เราจึงเพียง เตรียมชีวิตให้พร้อม ปรุงแต่งตัวเองให้งดงามอยู่เสมอทั้งกายและใจ รู้ลืม รู้อภัย ให้สิ่งดีที่สุดแก่คนรอบข้างต่อไป

ขอบคุณ ผู้โดยสารร่วมขบวนรถไฟชีวิตของข้าพเจ้า หวังให้ทุกท่าน พบแต่ความรื่นรมย์ ตลอดเส้นทาง

ขอบคุณ สุวะณา ศิลปารัตน์  ผู้จุดประกายความคิดนี้

- ปรุงแต่งจากบทความวาไรตี้ กัลยาณมิตร