กำลังใจจากนกอินทรีย์

นกอินทรีย์เป็นสัตว์ปีกที่มีอายุยาวนานที่สุดในโลก มันมีอายุยาวนานถึง 70ปี เมื่อเราเอ่ยถึงมัน ก็คงต้องนึกถึงปีกอันสง่างาม และกรงเล็บที่ทรงพลัง แต่จะมีใครรู้ว่ามันมีช่วงชีวิตที่เป็นอุปสรรคอันใหญ่หลวงของมันด้วย

นกอินทรีย์เมื่ออายุ 40ปี ปากของมันจะงองุ้ม จะจิกจะกินอะไรก็ทำได้ยาก เล็บมันจะยาวและโค้งงอ มันจะจับสัตว์กินเป็นอาหารเหมือนเดิม ก็ไม่สามารถทำได้ง่าย และปีกที่เคยงดงามของมัน ก็จะเกิดขนปกคลุมจนหนาและหนักทำให้มันบินด้วยความยากลำบาก ช่วงนี้กินเวลายาวนานถึง 150 วัน หรือประมาณ 5 เดือนกว่า เมื่อถึงช่วงนี้ มันจะมีทางเลือก 2 ทางในชีวิต คือ ฆ่าตัวตาย กับทางเลือกสุดท้าย คืออดทนให้ผ่านบททดสอบนี้ไปให้ได้

หากมันเลือกที่จะฆ่าตัวตาย มันก็สามารถทำได้ด้วยการเอากรงเล็บปาดคอตัวเองจบชีวิตลง หรือปล่อยให้ตัวเองทรมานตายไปเอง แต่หากมันเลือกทางเลือกที่จะอดทนให้ผ่านไปให้ได้ มันต้องบินขึ้นสู่ภูเขาหินสูง และเคาะปากมันกับหิน นับร้อยนับพันครั้ง เพื่อให้จงอยปากของมันหลุดออกมา หลังจากนั้นมันต้องเคาะเล็บที่งองุ้มกับพื้นหินแข็ง ให้เล็บหลุดออกมาทีละเล็บจนครบ มันต้องจิกขนตรงอก ตรงปีกออกทีละชิ้นๆ จนขนที่หนาเตอะเหล่านั้นหมดไป

แน่นอนว่า กระบวนการเหล่านี้ ต้องใช้เวลานาน และเจ็บปวดทรมานแสนสาหัส โดยกระบวนการจะเริ่มอย่างช้าๆ และสิ้นสุดลงเมื่อครบ 150 วัน

เมื่อมันผ่านไปได้ รางวัลของมันคือ ปากและเล็บใหม่ที่แหลมคมและงออย่างสวยงาม เหมาะแก่การล่าสัตว์หาอาหาร และเหมาะแก่การดำรงชีวิต และของขวัญล้ำค่าอีกอย่างคือ ชีวิตที่จะมีต่อไปได้อีก 30 ปี เป็น 30 ปี ที่สง่างามและมีเกียรติ มันจะบินขึ้นบนท้องฟ้าอีกครั้งด้วยปีกที่ทรงพลังกว่าเดิม

แต่หากมันไม่ผ่านบททดสอบ มันไม่ยอมทนทุกข์ ไม่ยอมเจ็บทนเอาปากออก ไม่ยอมเจ็บเพื่อจะเอาเล็บตนเองออก และไม่ยอมอดทนที่จะจิกเอาขนจำนวนมากมายและหนาเตอะออก เมื่อผ่าน 150 วัน มันจะต้องตายในที่สุด

มีนกอินทรีย์หลายตัว ที่ผ่านบททดสอบ และก็มีจำนวนมหาศาลเช่นกันที่ตายในบททดสอบนี้

มนุษย์เราก็เช่นกัน เมื่อเกิดออกมาแล้ว ต่างก็ต้องมีทั้งสุขและทุกข์ทั้งสิ้น เมื่อเจอเหตุการณ์ที่ทำให้เราต้องเจ็บปวด เราต้องอดทนจนถึงที่สุด เพราะเรารู้ว่า เมื่อเราผ่านมันไปได้ ชีวิตเราย่อมมีสิ่งที่ดีรอเราข้างหน้า หากมีหลายครั้งที่เราเจ็บเหลือเกิน เราร้องไห้ เราล้มลงทั้งยืน ให้เราอย่าหมดหวัง จงลุกขึ้นสู้อุปสรรคนั้น อย่าทิ้งบททดสอบเหมือนนกอินทรีย์บางตัวที่ไม่ยอมทนเจ็บ ไม่ยอมทนทรมานเพียงชั่วคราว

ช่วงเวลาแห่งความทุกข์ มีกันทุกคน แต่มันไม่ได้มีตลอดกาลนิรันดร์ เมื่อเราผ่านมันก็จะหายไปเอง เหลือทิ้งไว้แต่ความเข้มแข็ง ที่มีเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม

หากเรามองอุปสรรคเป็นกำแพง ขอให้เข้าใจว่า กำแพงนี้ไม่เคยฆ่าใคร มันมีเพื่อให้เราข้าม เพื่อให้เราเติบโต เพื่อให้เราแข็งแกร่ง และงดงามขึ้นในอนาคต

เราท่านทั้งหลาย จงเป็นดั่งนกอินทรีย์ ที่มีชีวิตต่อไปได้อีก 30ปี นั้นเถิด