บ้านพักคนชราในมุมมองเด็ก




เหตุที่เด็กตอบแบบนั้น


เป็นไปได้ว่า  ความไร้เดียงสาของเด็กๆ บอกเขาว่า คนแก่ที่บ้านพักคนชราก็มีความสุขดี ได้เห็นภาพคนแก่ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใส มีกิจกรรมรื่นเริง ด้วยการแต่งกายแบบเด็กๆ ร้องรำฮัมเพลงสนุกสนาน

เด็กอาจเคยติดตามพ่อแม่ ผู้ปกครอง ไปบ้านพักคนชรา หรือสถานสงเคราะห์ รวมถึงการได้พบเห็นบรรยากาศเช่นนั้นจากสื่อมวลชน ได้บเห็นแบบนั้น เยาวชนอาจซึมซับภาพเหล่านั้น ซึ่งแน่นอนว่าความไร้เดียงสา ทำให้เขาแยกแยะไม่ได้ว่าบ้านพักที่บ้าน กับบ้านพักคนชรา ต่างกันอย่างไร และพวกเขาย่อมไม่สามารถรับรู้บทบาทของลูกที่ดีต่อบุพการี

เรื่องนี้เป็นที่รู้กันโดยทั่วไป ว่าเมื่อเรายื่นความประสงค์ขอเยี่ยมชมสถานที่เหล่านั้น เราก็จะได้พบเห็นภาพบรรยากาศแบบนั้นจริงๆ

ดังนั้น ปัญหาจึงอยู่ที่ว่า พ่อแม่ผู้ปกครอง และผู้เกี่ยวข้อง ได้อธิบายเพิ่มเติมให้เด็กๆ ฟัง ถึงที่มาของคนชราเหล่านั้น และบทบาทที่ถูกที่ควรของลูกที่ควรมีต่อพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย ด้วยหรือไม่

ที่น่าเศร้าของสังคมไทย คือ ผู้ใหญ่ส่วนมาก ต่างตำหนิเด็ก ไม่มีใครตำหนิพ่อแม่ผู้ปกครองเลย

น่าเศร้าใจจริงๆ นะ